Rozdział 6

Wszyscy zabraliśmy się za jedzenie pizzy. Udało nam się zjeść wszystko, co trochę mnie zdziwiło, ale chłopcy powiedzieli, że to normalne. Po zjedzeniu wszyscy zalegliśmy na kanapach w salonie.

- Ale jestem najedzona - marudziłam.

- Weź nawet nie mów. Obżarłam się jak świnia - powiedziała Megan.

Wreszcie udało mi się trochę lepiej poznać Megan. Jest świetną babką. Na początku myślałam, że jest taką nieśmiałą dziewczyną, ale teraz stwierdziłam, że lubi się zabawić.

- Ale z was mięczaki - powiedział Niall. - Ja bym jeszcze zjadł.

- Wy tu marudzicie, a ja mam ochotę na jakiegoś dobrego drinka. W końcu nie będziemy tu siedzieć tak o suchym pysku, no nie? - zapytał Zayn.

- Zdecydowanie jestem na tak! - powiedziałam. - Chodź, przyrządzimy dla nich coś dobrego - wstałam i pociągnęłam za sobą Mulata w stronę kuchni.

Zayn powyciągał z barku potrzebne alkohole i soki. Ja znalazłam szklanki i lód, więc pozostało nam tylko zmieszać ze sobą odpowiednie napoje. Jako stała klientka barów i klubów znam się dobrze na robieniu drinków. Zaczęłam dolewać do szklanek poszczególne alkohole. Zayn pomógł mi, więc po dwudziestu minutach drinki były już gotowe. Zanieśliśmy je do salonu i zaczęliśmy je sączyć. Były naprawdę dobre. Po trzeciej kolejce atmosfera zaczęła się rozluźniać i wszyscy staliśmy się bardzo chętni do zabawy.

- Już wiem co będziemy robić! - krzyknął nagle Louis. - Czas na taneczne wyzwanie!

- Czas na co?

- Taneczne wyzwanie - oznajmił chłopak. - No wiesz taka gra na XBOX'a. Gramy w parach i wygrywa osoba, która odniosła najwięcej zwycięstw.

- Wchodzę w to - powiedziałam.

- Świetnie w takim razie niech każdy znajdzie sobie osobę, z którą chce zagrać najpierw.

Ja postanowiłam rywalizować z Malikiem, bo mówił wcześniej, że nie umie tańczyć, więc mam większe szanse na wygraną. Pozostali również dobrali się w pary, no oprócz Liama, który narzekał na ból nogi, więc odpuścił sobie tańce. No i rozpoczęliśmy grę. Tak jak podejrzewałam, wygrałam z Zaynem. Potem powaliłam na kolanach Niallera, Harry'ego i Megan. Nadszedł czas na ostateczną "bitwę". Ja kontra Louis. Zajęliśmy swoje pozycje i ustawiliśmy najwyższy poziom. Muzyka poleciała, a my tańczyliśmy tak, jak nakazywała gra. Oczywiście pozostali cały czas się z nas śmiali. Piosenka się skończyła i nadszedł czas na podliczenie punktów. Zwycięzcą został Louis. Miał tylko dwadzieścia punktów przewagi nade mną, ale cóż, trudno.

- Wiedziałem, że wygram! - krzyknął Louis z podekscytowaniem. - Ale Emma, muszę przyznać, że jest z ciebie godna przeciwniczka.

- Nie ciesz się tak. Następnym razem wygram - powiedziałam i wystawiłam mu język.

- To co dostanę, jako nagrodę?

- W nagrodę zrobisz nam wszystkim po jeszcze jednym drinku. Zaschło mi w gardle od tego tańca - powiedziam.

- Ej! To nie jest nagroda! - Oburzył się Lou. - Ale zrobię te drinki, bo też chętnie bym się napił.

Po chwili Louis powrócił do salonu z kolejnymi napojami dla nas. Wszyscy szybko wypili, a ja czułam, że alkohol coraz bardziej na mnie działa.

- Idę zapalić - powiedział Zayn.

- Idę z tobą! - krzyknęłam i podbiegłam w stronę Mulata, który już stał na tarasie.

- Nie wiedziałem, że palisz - powiedział.

- Tylko okazjonalnie.

- Zgaduję, że nie masz swoich papierosów. Masz - powiedział i podał mi jednego.

- Dzięki - odpowiedziałam, a on zapalił mojego papierosa.

Staliśmy tak w ciszy paląc, gry nagle on przerwał.

- Jesteś bardzo fajna, wiesz?

- Ty też jesteś spoko, a dodatkowo jesteś bardzo przystojny.

Czy ja to powiedziałam na głos? Zdecydowanie nie powinnam dzisiaj już pić drinków.

- Dzięki. Ty też jesteś bardzo ładna.

- Dzięki - odparłam.

- Więc ty i Harry, jesteście razem?

- Co? Nie no co ty!

- Wiesz ja myślałem, że wy ten teges.

- Nawet nie ma takiej opcji. My się nawet nie lubimy.

- To dobrze - powiedział. - To znaczy.. Chodźmy już do środka. Nie chcę żebyś się przeziębiła.

Weszliśmy do środka i skierowaliśmy się w stronę salonu. Usadowiłam się na kanapie pomiędzy Niallem, a Harry'm.

- Harry, jak wrócimy do domu?

- Nie wracamy - oznajmił - Zostajemy to na noc.

- Ale przecież my się tu nie pomieścimy.

- Spokojnie. Damy radę.

Chciałam go przekonać, że lepiej będzie jak wrócimy do domu, ale byłam taka zmęczona, że nie miałam siły na kolejną głupkowatą sprzeczkę z Harry'm. Nawet nie zauważyłam, że było już sporo po północy. Jak ten czas szybko zleciał. Chłopcy włączyli jakiś durnowaty film, który nie był za ciekawy, więc oparłam głowę o ramię Harry'ego i zasnęłam.

Po jakimś czasie obudziła mnie dyskusja chłopaków. Przysłuchiwałam się ich rozmowie, bez otwierania oczu.

- Zamknijcie się, bo ją obudzicie! - powiedział Harry.

- No własnie. Louis czy ty nie wytrzymasz chociaż chwili bez swojego bezsensownego gadania - Powiedziała Megan.

- Gdzie ją położymy? - Zapytał Liam.

- Może w pokoju gościnnym? - odparł Zayn.

- Ok może być - wtrącił Harry. - Ja też się tam położę.

Rozmowa ucichła, a ja poczułam, że ktoś mnie podnosi, tak, jak się nosi małe dziecko. Otworzyłam powoli oczy i zobaczyłam Harry'ego.

- Harry? Gdzie idziemy? - zapytałam cicho.

- Cii... Śpij. Zaniosę cię do łóżka.

Dotarliśmy do sypialni. Harry otworzył drzwi i położył mnie na łóżku.

- Chcesz się przebrać? - zapytał. - Mam dla ciebie koszulkę Zayna.

- Tak, daj - wzięłam ubranie od chłopaka i zdjęłam z siebie spodnie i swetr, po czym nałożyłam na siebie t-shirt. Ubrana weszłam pod kołdrę. Ku mojemu zdziwieniu Harry zrobił to samo.

- Będziesz ze mną spał? - zapytałam.

- Tak. To problem? Zawsze mogę położyć się na podłodze.

- Nie, możesz ze mną spać. 

Harry przykrył się kołdrą i odwrócił  w moją stronę.

- Dobranoc Emma.

- Dobranoc Harry.

______________________________________________________________

I oto rozdział 6 :) Mam nadzieję, że się wam spodoba. Jak dla mnie jest beznadziejny. Mam nadzieję, że zostawicie opinie w komentarzach. Bardzo mi na tym zależy.

CZYTASZ = KOMENTUJESZ

PROSZĘ O SZCZERE OPINIE.